Πρόσεχε Που Πατάς...

Ήταν ένα όμορφο βραδυνό στα όμορφα Χανιά.Μετά απο ένα αλκοολικό 2ωρο
στον "Σπόρο" με ρακιές και ούζα η Dream Team αποτελούμενη απο τον γράφοντα,
τον μέγιστο γκαφατζή Χ. και τον Ν.,αποφασίζει να συνεχίσει το υπόλοιπο της
βραδιάς σε ένα μπαράκι.

Με το που φτάνουμε λοιπόν συναντούμε την Χ.,την Ε. και την...δεν θυμάμαι το
όνομά της.Παρένθεση.Ο Ν. τρελό κόλλημα ε την Χ. και ο Χ. με την...δεν θυμάμαι
το όνομά της!Είχε ψιλογίνει η γνωριμία,πάμε λοιπόν και καθόμαστε με τις τύπισες
στο μπαρ κ αρχίζουμε να μιλάμε περι ανέμων και υδάτων.Οι δεσποινίδες είχαν
τοποθετήσει πάνω σε ένα σκαμπό όλες τους τις αποσκευές τουτ' έστιν σακάκια,
τσάντες κλπ. κλπ. χωρίς όμως να υπολογίσουν τον αστάθμητο και ατσούμπαλο
παράγοντα ονόματι Χ. Σε μία λοιπόν ανύποτη στιγμή έγινε αφτό που όλοι φανταστήκατε!
Γυρνάει ο Χ. και ρίχνει το σκαμπό κάτω με μία κίνηση που 8α ζήλευε και ο Βαν Νταμ.
Αλλά αυτό δεν είναι το καλύτερο.Αυτά συμβαίνουν θα πείτε και θα έχετε δίκιο.

Εδώ όμως μιλάμε για τον τρισμέγιστο βασιλέα της γκάφας.Πέφτοντας λοιπόν το σκαμπό
ανοίγει η τσάντα της Χ. και το μαγαζί γεμίζει με...κραγιόν,μολύβια,σκιές,κλειδιά,ψιλά,
καθρεφτάκια,πορτοφόλια...και το κορυφαίο...3 σερβιέτες,2 ταμπόν και 2 προφυλακτικά!
Καταλαβαίνεται ότι όλο το μαγαζί πέθανε στο γέλιο κ η κοπέλα δεν είχε μούτρα να ξανα-
πατήσει...

Γι' αυτό προσοχή που αφήνεται τα πράγματά σας και τί βάζετε μέσα στις τσάντες σας!
Παντού μπορεί να βρεθεί ένας Χ. που δεν προσέχει που πατάει!

Κάτω απο το κρεββάτι...

Πάνε 3 χρόνια απο τότε.Ανέβηκα απο Χανιά σε έναν φίλο στην Αθήνα για Σαββατοκύριακο.Έφτασα πρωί, αράξαμε τα είπαμε, το βραδάκι μεταξύ 5ου τσίπουρου
και ναργυλέ μου κάνει:

-Να πάρουμε τηλ. κάνα μωρό να έρθει να πιούμε κάνα ποτάκι,να κάνουμε και λίγο
χαβαλέ και πού ξέρεις,παίζει να τις στριμώξουμε.
-Μέσα το ρωτάς; Λέει ο παίδαρος απο δώ.

Πέφτει το τηλεφώνημα,τα ψιλομάσαγε η γκόμενα γιατί δεν είχε όρεξη η φίλη της να
βγεί,στο τέλος γυρνάει ο Π. και μου κάνει:

-Λοιπόν θα έρθει η μία αύριο το πρωί κατά της 6 πριν πάει στο σχολείο.Όποτε την πέφτουμε
και το πρωί μπαίνεις κάτω απο το κρεβάτι,και όταν θα την έχω βάλει κάτω,άπλωσε απο κάτω τα ξερά σου εσύ και χούφτωσε ότι βρείς...κ ο θεός βοηθός!

Με πιάνουνε τα γέλια αλλά πάντα ετοιμοπόλεμος ο νέος!

-Μέσα ρε μαλάκα..., του κάνω.

Την πέφτουμε,κατά της 5.30 χτυπάει το ξυπνητήρι...

-Έλα μαλάκα σε λίγο θάρθει η άλλη μπές απο κάτω απο το κρεβάτι!

Μπαίνω κάτω απο το κρεβάτι λοιπόν σκεφτόμενος το τι θα επακολουθήσει και με το ζόρι
κρατούσα το γέλιο μου.
Όταν ξανάνοιξα τα μάτια η ώρα ήταν 9 και ο Π. ροχάλιζε μελωδικά επάνω στο στρώμα απο πούπουλα χήνας,ενώ ο υποφαινόμενος προσπαθούσε να καταλάβει αν τα κόκκαλά του έτριζαν απο την υγρασία του πατώματος ή απο το ψωλόκρυο...

Ακόμα ζώ με την υποψία πως ήταν μια καλοστημένη πλεκτάνη του Π. για να κοιμηθεί μόνος του στο πουπουλένιο του στρώμα.Αν και δεν το παραδέχτηκε ποτέ...Η υπόθεση κατέληξε στο αρχείο σαν x-file.The end.